Korpuskli
4. bekkur
Veturinn 2001 - 2002

slenska
lfaema
Bjrg Vigfsna Kjartansdttir

lfareiin

St g ti tunglsljsi, st g t vi skg,
-strir komu skarar, af lfum var ar ng.
Blsu eir snglra, og bar a mr fljtt,
og bjllurnar gullu heiskrri ntt.

Hleyptu eir fannhvtum hestum yfir grund,
-hornin ja gullronu blika vi lund,
eins og egar lftir af sa grrri spng,
fljga suur heii me fjarayt og sng.

Heilsai hn mr drottningin og hl a mr um lei,
hl a mr og hleypti hestinum skei.
Var a t af stinni ungu, sem g ber?
Ea var a feigin, sem kallar a mr?

lfadans -Mninn htt himni skn

Mninn htt himni sknhrmflur og grr.
Lf og tmi lur,og lii er n r.
Bregum blysum loft, bleika lsum grund.
Glottir tungl og hrn vi hrnn, og hratt flr stund.
Kyndla vora hefjum htt,horfi kvejum r.
Dtt vr dansinn stgum,dunar sinn grr.
Komi hver, sem koma vill.Komdu nja r.
Dnsum dtt svelli,dunar sinn blr.

lfadans, N er glatt hverjum hl

N er glatt hverjum hl,
htt n allir kvei,
hinstu ntt um heilg jl,
hldum lfaglei.
-Fagurt er rkkri vi ramman vtta sng,
syngjum dtt og dnsum v nttin er svo lng.
Ktir ljflings kveum lag,
kveum Draumbt snjalla,
kveum glair Ggjarslag,
glatt er n hjalla.

 

Sprengisandi


Rum, rum rekum yfir sandinn,
rennur sl bak vi Arnarfell.
Hr reiki er margur hreinn andinn
r v fer a skyggja jkulsvell
.Drottinn leii drsulinn minn,
drjgur verur sasti fanginn.

ei, ei, ei, ei. aut holti tfa,
urran vill hn bli vta gm,
ea lka einhver var a ha
undarlega digrum karlarm.
tilegumenn dahraun
eru kannski a smala f laun.

Rum, rum rekum yfir sandinn,
rkkri er a sga Herubrei.
lfadrottning er a beisla gandinn,
ekki er gott a vera hennar lei.
Vnsta klrinn vildi g gefa til
a vera kominn ofan Kiagil.

lafur Liljurs

lafur rei me bjrgum fram,
Villir hann, stillir hann
hitti hann fyrir sr lfarann,
ar rauur loginn brann.:,
: Blan lagi byrinn undan bjrgunum:,
: framar kom t ein lfamr,
S var ekki kristi kr.
ar komt ein nnur,
Hlt silfurknnu.
ar kom t hin rija
Me gullband um sig mija.
ar kom t hin fjra,
Hn tk svo til ora:"
Velkomin lafur Liljurs!
Gakk bjrg og b me oss".
" Ekki vil g me lfum ba,
heldur vil g krist minn tra".
" Bddu mn um eina stund
mean g geng grnan lund".
Hn gekk sig til arkar,
Tk upp saxi snarpa.
" Ekki muntu svo han fara,
a gjrir mr kossinn spara".
lafur laut um sulboga
Kyssti fr me hlfum huga.
Saxinu n stakk su,
lfi nokku svur.
lafur leit sitt hjarta bl
Lan niur vi hestsins hf.
lafur keyrir hestinn spora
Heim til sinnar mur dyra.
Klappar dyr me lfa sn:
" Ljtu upp kra mir mn".
"Hv ertu flur og hv ertu fr,
eins og s me lfum gr ?"
"Mir, lju mr mjka sng.
Systir, bittu mr suband".
Ei lei nema stundir rjr,
lafur var sem bleikur nr.
Vendi g mnu kvi kross
Sankti Mara s me oss.